Tag Archives: Nightfall

13 είναι οι ώρες σας

Black Sabbath

Ανατράπηκε ο ρους της ιστορίας πάλι, αυτός που ήθελε τον τον Τόνυ Αϊόμμι με το πέρας των είκοσι πρώτων χρόνων καριέρας να προσπαθεί να βάλει μια τελεία και να το πιάσει από την αρχή. Αυτό σήμαινε άλλη μια δεκαετία (συμψηφιστικά) με τον Όζυ ανά τις σκηνές αλλά δεκαετία στείρα, καμιά πενταετία πάλι με τον Ντίο αλλά με δίσκο και νομικά περί του ονόματος Σάμπαθ, και στο ενδιάμεσο μια δισκογραφική σύμπραξη με τον Χιούζ και μια με τον Γκίλλαν. Τι έμενε; Οι λάτρεις των Σάμπαθ ξέρουν πολύ καλά τι έμενε και επανακυκλοφορίες του καταλόγου της I.R.S. Records (περίοδος 1989-1995) είχαν ήδη προγραμματιστεί, όμως προέκυψε Όζυ. Και Μπράντ Γουίλκ. Ο Μπιλ Γουόρντ δεν είναι ο τυμπανιστής του παρελθόντος, εξακολουθεί να είναι όμως δύναμη παρούσα όταν πρέπει να ευλογηθεί μια σύνθεση, εν ολίγοις πιστεύω πως επιδιώχθηκε να μην τα βρούνε: από την εποχή του Selling my Soul (1997) χρησιμοποιούταν υπολογιστής στη θέση του, στη Μαλακάσα το 2005 έχανε αισθητά, όμως εξακολουθεί μέχρι και σήμερα να έχει περισσότερες δικαιολογίες για να δισκογραφεί από ό,τι ο Όζυ. Συνέχεια

Advertisements

Nightfall v.1.3

– Lesbiaaan;! – Shooow… – Θα  τραγουδάτε στο ρεφραίν, ε; *σιωπή* – Σίγουρα; *σιωπή* – ΕΛΑΑΑΑAAAA.

Ο διάλογος αυτός ήταν η πρώτη και τελευταία φορά που η πλειοψηφία ήλθε σε επαφή με το σχήμα των Nightfall. Αν και διαδικτυακώς εμφανίζονται ανενεργοί, τα νέα για την ηχογράφηση του ογδόου τους δίσκου πάνε και έρχονται εδώ και καιρό. Το E-Rock επισημοποίησε τελικά την είδηση στις αρχές του μήνα. Αυτοί που γράφουν εκεί μου αφαίρεσαν πρόσφατα την δυνατότητα να τους κοροϊδεύω για τα «αποκλειστικά», παρμένα από το Γιούτιουμπ πλάνα, αποσύροντας τις επικεφαλίδες. Επειδή θέλω όμως να δω τα παιδιά αυτά να προκόβουν, αποφάσισα να διορθώσω το κείμενο τους για την τρίτη δραστηριοποίηση του Ευθύμη Καραδήμα, όνομα ταυτόσημο πια με το συγκρότημα. Τα κόκκινα δικά μου.

ΕΠΙΣΤΡΕΦΟΥΝ… 5 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΕΔΩ…! Αυτή κι αν είναι είδηση (μπαγιάτικη σαν τα ψάρια του Αλφαβητίξ). Ο λόγος για τους πρώτους των πρώτων, τους προπάτορες της ελληνικής του σκληρού ήχου (say what?) σκηνής Nightfall, οι οποίοι, σύμφωνα με αποκλειστικές πληροφορίες του e-rock.gr (τις κρατούσε κρυμμένες στον κόρφο του μέχρι να φθάσει τον υπολογιστή του), έχουν ήδη έτοιμο το νέο τους album. Για το album που θα κυκλοφορήσει φέτος, άγνωστο ακόμα από ποια δισκογραφική εταιρεία, δεν ξέρουμε τίποτα περισσότερο και τίποτα λιγότερο εκτός από αυτό… ότι ηχογραφήθηκε στην Γερμανία και ότι ηχεί έτσι που θα αρρωστήσει πολλά μυαλά κατά την κυκλοφορία του (virgin of thousand sins – you seem to know enough already!) Ο φυσικός ηγέτης του συγκροτήματος, Ευθύμης Καραδήμας, άνθρωπος χαμηλών τόνων (μπορεί και να μην έχεις ιδέα για ποιον γράφεις), από το 1992, όπου κυκλοφόρησε το πρώτο album των Nightfall «Parade Into Centuries» (και πρώτο γενικότερα ελληνικό metal album) (εχμ), ακολούθησε μια βασισμένη στην διαφορετικότητα (άλλων) δισκογραφική πορεία. Ελάχιστα albums, μόλις 7 στον αριθμό, πάντοτε ποιοτικά, μέσω των οποίων αναδείχθηκαν πολλοί από τους σημερινούς πρωταγωνιστές της metal σκηνής. Γιώργος Κόλλιας (Nile), Γιώργος Μπόκος (Rotting Christ), Mark Cross (Firewind, Outloud), Χαράλαμπος Κατσιώνης (Firewind, Outloud) και Μιχάλης Γαλιάτσος (Snowblind), είναι λίγοι μόνον εξ’ αυτών (αυτοί είναι όλοι). Και οι πρωτιές δεν σταματούν εδώ, αφού οι Nightfall πέραν από πρώτο ελληνικό metal συγκρότημα που δισκογράφησε (πρώτο ελληνικό metal συγκρότημα που δισκογράφησε σε ξένη εταιρία θέλει να πει τόση ώρα το παιδί αλλά δεν του βγαίνει. Συγκεκριμένα από την Holy Records που μόλις είχε στήσει ένας Γάλλος νεανίας τότε για να κυκλοφορήσει μαζί και τα δικά του. Όχι τίποτε το ιδιαίτερο δηλαδή, απλώς αρκετό για να μας τα ζαλίζει ο Ευθύμης μια εικοσαετία), ήταν κι αυτό που πρώτο μας εκπροσώπησε στο μεγαλύτερο festival του κόσμου, στο Wacken Open Air της Γερμανίας, το καλοκαίρι του 2001, αλλά κι αυτό που πρώτο πάτησε το πόδι του στην γείτονα Τουρκία (..και οι πρωτιές ξεκινούν τελικά εδώ). Σε κάθε περίπτωση, οι Nightfall, οι οποίοι μαζί με τους Rotting Christ και Septic Flesh, εδώ και τόσα χρόνια, θεωρούνταν οι τρεις μεγαλύτερες ελληνικές μπάντες (γιατί ο χρόνος για τον φίλο μας σταμάτησε το 1999), επιστρέφουν. Και κάτι μας λέει ότι το 2010 θα είναι η καλύτερη χρονιά για την ελληνική του σκληρού ήχου σκηνή (για να το λές εσύ, πραγματικά δεν έχω κανέναν λόγο να μην το πιστέψω).

Παίρνοντας ως δεδομένη την απέχθεια του Ευθύμη για τις συναυλίες, είμαι περίεργος να δω πως θα επιλέξει να οδηγήσει το καλλιτεχνικό του όχημα στους  μεταβατικούς αυτούς χρόνους…

Ο ίδιος αναρωτιόταν πριν κάποια χρόνια εάν θα καταφέρει ποτέ η Αθήνα να αποκτήσει την δική της πολιτισμική υπόσταση. Το σπίτι όπου μεγάλωσα βρίσκεται στην περιοχή που το συγκρότημα έκανε τα πρώτα του βήματα. Σημαντικό μέρος της μουσικής τους είναι πολύ καλό για να μην αντανακλά την ψυχή τους, και η ψυχή αντανακλά λίγο-πολύ όσα την περιβάλλουν. Οι Nightfall είναι αναπόφευκτα πολιτιστικό παράγωγο της περιοχής αυτής, ένα από τα λίγα πράγματα που με κάνουν κάπως υπερήφανο για το μέρος εκείνο. Όταν ο έξυπνος αυτός άνθρωπος αναζητούσε την σύγχρονη Αθηναϊκή κουλτούρα, το μόνο που χρειαζόταν να κάνει τότε ήταν να σταματήσει να ψάχνει με το φανάρι και να κοιτάξει αυτό που είχε μπροστά του.

Όταν πάλι έκανε σκέψεις για το μέλλον της πόλης, αγνοούσε εάν τα τότε σημάδια υποδήλωναν ακμή ή παρακμή. Ίσως σήμερα να του έχει λυθεί και αυτή η απορία…