Tag Archives: Metallica

Που πας με τα φισεκλίκια Τζέημς

Αυτή η εκδήλωση έδειξε όσο τίποτε άλλο τις αλλαγές που έχουν συντελεστεί στον χαρακτήρα αυτού του σχήματος, αποδεικνύοντας ταυτοχρόνως και τις εκλειπούσες εδώ και καιρό σχέσεις του με την κοινωνία. Κανένας μάνατζερ δεν μπορεί να σχεδιάσει τόσο πετυχημένο πανηγύρι και να επιλέξει καλεσμένους με μια γνώση για τον εαυτό των Μετάλλικα καλύτερη και από εκείνη των ιδίων, ασχέτως αν αυτή παρουσιάζονταν παλαιότερα περιορισμένη. Το δυνατό χαρτί, το γνώθι σαυτόν, δεν ήρθε από κάποιον ψυχολόγο· όλα όσα βιώθηκαν συντελούνται εν πρώτοις χάρη στο Διαδίκτυο, το μέσο που κατάφερε να τρίψει στα μούτρα τους αλήθειες χωρίς στρεβλώσεις, προσπερνώντας τον κάθε μεγαλοσυντάκτη και τον κάθε γλείφτη οπαδό μέχρι και τον θυρωρό της έπαυλής τους. Την προηγούμενη εβδομάδα οι Μετάλλικα, απελευθερωμένοι από τους αρτηριοσκληρωτικούς τους ρόλους, τα ενκόρς, το κάθε Έντερ Σάντμαν και όλα τ’ άλλα τετριμμένα, παρουσίασαν όχι μόνο ό,τι ήθελε  το μουσικόφιλο 10% του κοινού τους αλλά και ό,τι ήθελαν οι ίδιοι από τους εαυτούς τους· γιατί σοβαρά τώρα,  το καθισματάκι είναι πάντα περιοριστικό για τον Λαρς όσο και για τον Τζέημς το μικρόφωνο, ενώ η σκηνή που τους φιλοξενεί πάντα αρκετή για δυο-τρεις ακόμη. Κάποιες χιλιάδες ανά χώρα με προθυμία θα κάλυπταν διαφυγόντα κέρδη για να τους δουν σε κλειστό χώρο και με αυτήν την ελευθερία (αρκετοί θα πλήρωναν μέχρι και για να κρατήσουν τον Λου Ρηντ μακριά τους). Συνέχεια

Advertisements

Μικ Γουώλ | Enter Night

Άλλο ένα βιβλίο κυκλοφορεί με θέμα τους Μετάλλικα και αυτό από μόνο του δεν μπορεί να είναι άξιο λόγου, το αντικείμενο έχει εξαντληθεί και ξεφύγει σε ανείπωτο βαθμό. Συγγραφέας του όμως είναι ο Μικ Γουώλ, ένας εκ των τριών δημοσιογράφων που προκλήθηκε κάποτε δημόσια από τον Αξλ Ρόουζ σε μονομαχία, κάτι που θα μπορούσε να κυκλοφορεί και σε παράσημο. Σε πρόσφατη συνέντευξή του δεν είναι απλώς κατατοπιστικός· κάνει το βιβλίο να μοιάζει περιττό, παρουσιάζοντας όλες τις βασικές του θέσεις (τα επιχειρήματα των θέσεων αυτών είναι πάμπολλα και μπορούν να βρεθούν και εκτός βιβλίου). Πραγματεύεται όλα αυτά που άλλες φορές στρέβλωσαν και άλλες ανέτρεψαν τη ρώτα της μουσικής τους, αφιερώνεται δηλαδή όχι τόσο στο μουσικό αποτέλεσμα όσο στις αιτίες που το προκάλεσαν. Ο ορθός ισχυρισμός πως το St. Anger αποτελεί έργο τέχνης δεν ακούγεται για πρώτη φορά, έργα τέχνης όμως αποτελούν και τα μισά αυθόρμητα ή μη κομμάτια που ανέβηκαν σήμερα στο Μάυσπέις, ο βαρύγδουπος χαρακτηρισμός από μόνος του δεν αποτελεί λόγο για να περάσει ο κέρσορας πάνω από τον σχετικό φάκελο και το χέρι πάνω από το ράφι. Συνέχεια


…And justice for Jason

Χωρίς τίτλο

Ναι λοιπόν, υπάρχει, απλώς δεν βρίσκεται στο αντίτυπο που μαζεύει σκόνη στη δισκοθήκη σου. Την ίδια σκόνη μάζευαν και τα μάστερς του δίσκου, όταν το παίγνιο Guitar Hero: Metallica απαίτησε κάτι για να μπορεί να ακολουθήσει ο παίκτης-μπασίστας. Και τι καλύτερο από τις αυθεντικές ηχογραφήσεις του Τζέησον Νιούστεντ από το 1987;  Ενώ φίλοι του σχήματος προσπαθούν να πετύχουν την καλύτερη μίξη της μπασογραμμής με τα υπόλοιπα όργανα (φαντάζομαι πως κυκλοφορεί ήδη κάποια πειραγμένη, ανεπίσημη εκδοχή του δίσκου) αναρωτιέμαι τι αντίκτυπο μπορεί να είχε τελικά αυτή η ηχητική ξεραΐλα στη μετέπειτα πορεία της σκληρής ηλεκτρικής μουσικής. Ο ήχος αυτός δεν ήταν άποψη περιθωριακού σχήματος, αλλά υποψηφίων βραβείου Grammy, ήχος που έκανε αισθητή την παρουσία του στους τηλεοπτικούς και ραδιοφωνικούς δέκτες της εποχής. Ένα χρόνο μετά, άρχισαν να ξεπηδούν και άλλα σχήματα με συνθέσεις επηρεασμένες από Μετάλλικα, αλλά το μπάσο, αν και γραμμένο στο δίσκο, συνθετικά ήταν γραμμένο στα παλιά τους τα παπούτσια. Συνέχεια


The art that should not be

Ο Dave Mustaine και ο Λέοντας Hetfield. Στο βάθος διακρίνεται ο Vic Rattlehead ενώ κόβει το μαλλί του Kirk Hammet. Τουλάχιστον αυτά μεταφέρει φίλος του μέγα καλλιτέχνη. Πατήστε για να θαυμάσετε την μπούκλα του Λέοντα.

Έπειτα από δεκαετίες ξεκατινιάσματος των δύο πλευρών, θα ανησυχούσα εάν δεν εμφανιζόταν κάτι τέτοιο. Υποθέτω βέβαια πως υπάρχουν και άλλα ίσως πιο καλαίσθητα κομμάτια, με αντίγραφα των οποίων θα μπορούσα να διακοσμήσω το σαλόνι. Μέχρι όμως να εμφανιστούν αυτά θα αρκεστώ σε εξώφυλλα δίσκων. Ο δημιουργός παραμένει άγνωστος (λογικό), μπορεί όμως να τον έχουμε ξανασυναντήσει. Η κόντρα των Megadeth και Metallica θα μπορούσε πράγματι να ήταν επική, με την πάροδο των χρόνων όμως απομακρύνεται πολύ από την εικόνα που συνέλαβε ο καλλιτέχνης. Εάν από την άλλη ο τύπος έχει ονομάσει το έργο του Epic Fail θα το παραδεχτώ. Οι πρωταγωνιστές του «φέουδου»  φροντίζουν με τις ενέργειες τους να κρατούν την διαμάχη στα χαμηλά επίπεδα που τόσο πολύ τους χαρακτηρίζουν. Η περίπτωση τους είναι αρκούντως ισόπαλη για να μην επιτρέπει μηνύσεις και αρκούντως τεταμένη για να μας διασκεδάζει μια ζωή. Μόλις θυμήθηκα πως έχω ένα νέο Megadeth να ελέγξω.


Μετάλλικα: Η διαφορά τους από το N.W.O.B.H.M. σε εικόνα

Όχι και τόσο μεγάλη, σωστά; Η σκηνή αυτή συνεχίζει να εμπνέει μέχρι και σήμερα.

«Δώστε βάση σε αυτό που θα πω, το σχήμα αυτό τό ‘χει και είναι έτοιμο για μια πορεία προς τα ουράνια

Οι Σέβυ (Chevy) ήταν ένα μετριότατο σχήμα με έδρα το Κόβεντρυ. Από τους συντηρητικούς της τότε σκηνής και με έκδηλη αγάπη για την άλλη πλευρά του Ατλαντικού, ένας συνδυασμός δηλαδή που δεν σκοτώνει. Από τον μοναδικό τους δίσκο μόνο δύο κομμάτια ξεχωρίζουν (κάποιος έχει χρησιμοποιήσει ένα από αυτά για ένα αφιέρωμα στο χωριό του). Έτσι μπορεί να μην έχεις και τόσες προοπτικές, συμμετέχεις όμως στο δεύτερο μέρος της ιστορικής συλλογής Metal For Muthas. Χάρη σε αυτό είναι βέβαιο πως ο Λαρς Ούλριχ γνωρίζει το συγκεκριμένο εξώφυλλο, ίσως και να το έχει στην απαρχαιωμένη του δισκοθήκη (ο Λαρς χρησιμοποιεί πια mp3). Συνέχεια