Tag Archives: In Flames

Ξέρω πως χορεύεις καλά

Κάποια στιγμή αναρωτήθηκα γιατί δεν γράφω για πολλά από όσα ακούω. Γιατί όχι Nightrage για παράδειγμα. Με τους Νάιτρέητζ τα πράγματα είναι τόσο γραμμικά και άψογα για αυτό που κάνουν· πάντα με μικρές διαφορές γιατί η εξέλιξή τους ήταν ειλικρινής, ουχί trendhopping, είναι κατόρθωμα να συμπληρώσεις τους εκατόν σαράντα χαρακτήρες ενός τουίτ για αυτούς, πόσο μάλλον άρθρο. Μπορείς πάντα σαν άλλος Χρήστος Σωτηρακόπουλος να περιγράφεις ό,τι συμβαίνει στον δίσκο αλλά για ποιον λόγο; Στον εικοστό πρώτο αιώνα ζούμε, ο ενδιαφερόμενος μπορεί να ακούσει όποια στιγμή θέλει πριν αγοράσει δίσκο, εισιτήριο ή μπλουζάκι· ας το κάνουν άλλοι. Για τα συγκροτήματα που σε ενδιαφέρουν, πρωτίστως μοιράζεσαι τη μουσική τους. Για τις παρυφές τους ενδιαφέροντός σου όμως… στις παρυφές γκρεμίζονται είδωλα, γελοιοποιούνται δόγματα, ανακαλύπτονται νέοι δρόμοι, ανακαλύπτονται αδιέξοδα! Συνέχεια

Advertisements

O Aλέξι είναι homeboy

…και αυτό πρέπει να ισχύει εδώ και καιρό, τώρα θα περνά τη φάση όπου επανανακαλύπτει τους Μπάθορυ και όλα εκείνα τα τρισμέγιστα της εφηβείας του. Μα πως αλλιώς να εξηγηθεί, ετοιμάζεσαι να ακούσεις μια κακή εκδοχή του Root με εμβόλιμα σόλο της υπερβολής και της αυτοαναίρεσης αλλά δεν· αντικρίζεις ένα φαν με σκούφο, αρκετά ενθουσιασμένο που βρίσκεται εκεί πάνω ώστε να αρκεστεί σε bröfist1 και δυο-τρία σφυρίγματα με την κιθάρα έτσι για το καλό. Ο βασικός λόγος που τέτοια πράγματα συμβαίνουν είναι γιατί μια πολύ συγκεκριμένη ομάδα παραγόντων είχε μια πολύ συγκεκριμένη θεώρηση για το που τελειώνει και που ξεκινά η μουσική αυτή. Συνέχεια