Tag Archives: Accept

Αξέπτ | Athens

Μια γιορτή αστικής μουσικής, αλλά όχι από το είδος εκείνο που θα απασχολούσε ποτέ τους αστούς. Το κοινό ετερόκλητο, σε βαθμό που έλεγες πως αυτοί οι οικογενειάρχες, οι ομοφυλόφιλοι, τα ξεχασμένα πιτσιρίκια από τη δεκαετία του ενενήντα και αυτά που αντιγράφουν εκείνα της δεκαετίας του ογδόντα δεν θα είχαν καμία ευκαιρία να ξανασυναντηθούν. Υπήρξε κάποιος προβληματισμός για την τιμή, ίσως επηρεάστηκαν μερικοί από τις μπάρες που σήκωναν για να φθάσουν στην πρωτεύουσα, γεγονός όμως αποτελεί πως όσοι παρευρέθησαν πλήρωσαν 1,6 ευρώ το τραγούδι· φαντάσου ένα μηχάνημα του μετρό όπου θα επέλεγες με είκοσι λεπτά παραπάνω από την τιμή του εισιτηρίου να παρουσιαστούν μπροστά σου οι Αξέπτ και να παίξουν κάποια γνωστή τους επιτυχία. Σε πόση ώρα θα είχε μπλοκάρει ένα τέτοιο μηχάνημα από τα κέρματα; Δεν θέλω να το εξευτελίσω όμως: ο κόσμος πλήρωσε για να κάνει τους Αξέπτ να περάσουν καλά, και αυτό είχε ως αποτέλεσμα να τους επιστραφεί εις διπλούν.

Συνέχεια


Φωτιά και τσεκούρι στους προσκυνημένους

Το κείμενο αυτό αποσκοπεί στο να συλλάβει μέρος της ζημιάς που προκάλεσε  ο τελευταίος δίσκος των Αξέπτ· έχει γραφθεί δε από έναν ολόφρεσκο οπαδό τους! Η τελευταία πληροφορία έχει τη σημασία της: το υλικό είναι επόμενο να αντιμετωπισθεί αλλιώς από κάποιον που ανεμίζει το μπαϊράκι του σχήματος για δεκαετίες και αλλιώς από κάποιον που είδε φως και μπήκε.

Η προσωπική μου επαφή με το σχήμα περιοριζόταν μέχρι προσφάτως σε περιστασιακά ακούσματα των μεγαλύτερων επιτυχιών τους, σε χώρους όπου λίγη σημασία δίνεις στη μουσική· ζήτημα αν δίνουν και εκείνοι που τη βάζουν. Τα γνωστά τους όμως είναι παντού και πάντα, αρκετά ώστε να καταλάβει κανείς πως οι Αξέπτ δεν αποτέλεσαν πυροτέχνημα μα ένα σχήμα άξιο, το οποίο κάλυπτε με επιτυχία τη μουσική περιοχή ανάμεσα στους Τζούντας Πρηστ και τους Έισι-ντίσι. Είναι επίσης αρκετά για να αντιληφθείς πως Χάμμερφωλ και άλλοι κατοπινοί αποτέλεσαν μια εκφυλισμένη εκδοχή του ήχου εκείνου, με αρκετούς της φουρνιάς τους να ταξιδεύουν έως την Αμερική για να ηχογραφήσουν κοντά στον μεταναστεύσαντα κιθαρίστα των Αξέπτ (και να επωφεληθούν από κάποια συμμετοχή που θα τους επέτρεπε  να μιλήσουν για χρίσματα, δαχτυλίδια και ό,τι άλλο τέλος πάντων θάμπωνε τότε το πάουερ μέταλ κοινό). Τα βιώματα λοιπόν στα οποία υπολειπόμουν ήταν ανάλογα με τις προσδοκίες μου (μηδέν) και ανάλογα με τις προκαταλήψεις  μου για την περίπτωση (μηδέν), άρα ο μόνος λόγος αναφοράς του παλαιού τους τραγουδιστή εδώ είναι για το πόσο άσχημα μπορεί να νιώθει σήμερα.

Συνέχεια