Category Archives: Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης

Criminally Insane In The Brain

Ο B-Real των Cypress Hill έχει ξεκινήσει μερικά πολύ ενδιαφέροντα πράγματα στο Stickam τον τελευταίο καιρό, ένα μέσο που έχει τις προοπτικές να αποτελέσει ένα άλλο MySpace για τους καλλιτέχνες, όχι ως προς την νοοτροπία αλλά ως προς την μεθοδολογία: είχα διαβάσει κάποτες για εκείνη την κάμερα που είχαν τοποθετήσει στο προβάδικο τους οι Obituary ώστε να δώσουν την ευκαιρία στους φίλους τους να τους παρακολουθούν ζωντανά και εβδομαδιαίως, αλλά αυτό απέχει πολύ από την κοινότητα του Stickam, με πιτσιρίκια να μεταδίδουν ζωντανά τον βραδινό τους ύπνο. Δεν έχω εντοπίσει κανέναν άλλο να το εκμεταλλεύεται αυτό όσο ο B-Real. Ραδιόφωνο, συνεντεύξεις, dj sets και όλα σε ζωντανή μετάδοση,  με απόλυτη διαδραστικότητα και με την μισή πανκ/μέταλ σκηνή του Λος Άντζελες (και όχι μόνο) να παρίσταται: την πρώτη φορά που παρακολούθησα ο κιθαρίστας των Deftones χτυπιόταν με Municipal Waste, ενώ την δεύτερη ο Sid Wilson έπαιζε τα δικά του μαζί με δυο mcs που αυτοσχεδίαζαν. Οι συνεντεύξεις του αν μη τι άλλο είναι …χαλαρές, και είναι αναζωογονητικό να ακούς μια στις τόσες συζήτηση μουσικών από διαφορετικούς χώρους γύρω από τα απολύτως βασικά, χωρίς τις αδιάφορες λεπτομέρειες σχετικά με την τελευταία τους σπατάλη χαρτιού και πλαστικού. Οι παραπάνω έχουν όλοι τους συνεργασθεί με τον ένα ή τον άλλο τρόπο με τους μπαφάκηδες, αλλά ακόμη και η αμήχανη παρουσία του Dave Lombardo την τελευταία βδομάδα μόνο τυχαία δεν είναι, κρίνοντας από την συνέντευξη που ακολουθεί.

Είναι άραγε αυτό τυπικό δείγμα αυστραλιανής προφοράς; Είναι κάτι σαν οι Κύπριοι των αγγλόφωνων;

Advertisements

Συμμετοχή του Τζίμη Πανούση στον νέο δίσκο των Varathron;

…Not really. Ένα από τα οφέλη του Διαδικτύου είναι φυσικά και η δυνατότητα να παρουσιάσεις πρώιμες εκδόσεις της μουσικής σου. Με τον τρόπο αυτό (και λαμβάνοντας υπ’ όψιν μέρος της κριτικής) μπορείς να παραδώσεις έπειτα στην Ιστορία ένα έργο δίχως τα ψεγάδια εκείνα που η ζαλάδα του studio δεν σε άφησε να διακρίνεις. Αυτό συνέβη και στην περίπτωση των αγαπητών Varathron, οι οποίοι διοχέτευσαν μια πρώιμη εκδοχή του (02.) Legend Of Demusar στο Youtube. Ένας χρήστης ακούγοντας την απαγγελία του κομματιού ευλόγως αναρωτήθηκε εάν είχε τρυπώσει στο studio ο Πανούσης. Ένα μεγάλο εύγε λοιπόν στο συγκρότημα που σεβάστηκε την άποψη των περισσοτέρων και αντικατέστησε την απαγγελία. Μπορεί η σύνθεση να απαλλάχτηκε από το ψεγάδι, η αυθεντική όμως εκδοχή διασώζεται από καθίκια σαν και του λόγου μου. Μια συνολική παρουσίαση του δίσκου από μεριάς μου επιβάλλεται από την ποιότητα του υλικού. Μέχρι όμως να ολοκληρώσω τις προαπαιτούμενες ακροάσεις, σκέφτομαι να φτιάξω ένα mashup του αρχικού Legend Of Demusar με το Nightmare των Rotting Christ. Ξέρω, καθίκι. Η μαγεία ξεκινά στα 4:35.

Like This!


Ο Τζέημυ Τζάστα στον οδοντογιατρό

k2yzδδδ

Για κάθε μάνατζερ αυτού του κόσμου που προτρέπει τους μουσικούς να χρησιμοποιούν το τουήτερ ακόμη και στην λεκάνη της τουαλέτας θα έπρεπε να υπάρχει και κάποιος να κρατά τα μπόσικα. Στην απουσία του δευτέρου οφείλονται οι άπειρες περιπτώσεις ανοησίας και απομυθοποίησης που βιώνουμε. Ο Τζέημυ Τζάστα βεβαίως αποτελεί εξαίρεση καθώς πρόκειται για άνθρωπο στρωμένο από μικρή ηλικία, άνθρωπο που έχει δεχτεί την επιτυχία με τα πόδια βιδωμένα στην γη… βιδωμένα σαν οδοντικό εμφύτευμα. To κλαμπ λοιπόν καλωσορίζει το νέο του μέλος. Στην περίπτωση αυτή έχουμε να κάνουμε με απονεύρωση, μια χάρντκορ στιγμή που η φωνή των Χέητμπρηντ αποφάσισε να μοιραστεί με τους αδελφούς του. Σε νιώθω Τζέημυ, έχω βρεθεί και εγώ στην καρέκλα για τον ίδιο ακριβώς λόγο. Τhey tried to put me down brother: αν και ήμουν συνεργάσιμος, οι αλήτες καθυστέρησαν πολύ από τότε που μου έκαναν την αναισθησία, έτσι όταν ο γιατρός πίεσε κάποια στιγμή δυνατά μέσα στη ρίζα, η φωνή σου ήλθε στο μυαλό μου: will you fight to take your life back?! Συνέχεια