Category Archives: Λίγο Θρας

Τα καλά του νεποτισμού στην τέχνη

ζΈγινε στον προηγούμενο δίσκο, ο Μαξ Καβαλέρα βρήκε έναν από τους πιο άξιους τυμπανιστές και άρχισε να γράφει ριφ ακολουθώντας την διπλομποτιά. Έπειτα από μια περιοδεία μαζί του όμως ο άξιος τυμπανιστής αισθάνεται άξιος κουβαλητής, αναφέρεται σε μισθοφορίες και βαστάζους, χάνει κάθε ενδιαφέρον για τη μουσική και πουλά τον εξοπλισμό (που o ίδιος ξεφόρτωνε). Ο κύκλος του (2011) Enslaved κλείνει όπως άνοιξε και ο κύκλος του (2013) Savages ξεκινά. Ο Μαξ βάζει τον υποδεέστερο γιο του στα τύμπανα και οι Σοούλφλάυ αλλάζουν πλεύση για να ανταπεξέλθει στη μουσική το περιοδεύον καραβάνι της οικογένειας Καβαλέρα. Αν τα κρουστά ήταν το βασικό στοιχείο αυτής της μουσικής θα υπήρχε θέμα, όμως ο Μαρκ Ρίζο συνεχίζει να κάνει ό,τι και στη σόλο δουλειά γεμίζοντας με την κιθάρα τα σημεία που δεν μπορούν να γεμίσουνε τα πόδια και τα χέρια του μικρού, με την οικεία φωνή του Μαξ πάντα από πάνω. Όσο και να θέλω να φύγει κάποτε ο Ρίζο και να ξεβρακωθεί ο και-καλά-τα-γράφω-μόνος-μου Καβαλέρα δεν μπορώ παρά να απολαύσω το πρώτο Σόουλφλάυ δημιούργημα που γέννησαν οι περιορισμένες εκτελεστικές δυνατότητες από την εποχή του (2002) . Συνέχεια

Advertisements

Θετική Θρας ενέργεια

Υπήρχε ένας αστικός μύθος κάποτε για άτομο που το αγαπημένο του συγκρότημα ήταν οι Annihilator. Είχε όλους τους δίσκους (ακόμα και αυτόν τον κόκκινο, τον κακό) και τους είχε φυλαγμένους ξεχωριστά από την υπόλοιπη δισκοθήκη γιατί τους εκτιμούσε τόσο πολύ. Μαζί με την ομάδα Έψιλον και τον Άνθρωπο τον Ιμαλαΐων ήταν από τα δυσκολότερα πράγματα για να πιστέψω. Με το πέρασμα των χρόνων η μουσική του Τζεφ Γουώτερς απομακρυνόταν όλο και περισσότερο από το πάνθεον της αποδεκτής επανάληψης των Εησιντίσι / Μότορχεντ / Ράννινγκ Γουάιλντ / Γουάσπ και προσέγγιζε τον κάλαθο των «ουφ τα ίδια ριφς συνέχεια» που κάποιες φορές δεν ήταν και δικά του. Αυτό που τράβηξε σήμερα την προσοχή ήταν μια επικεφαλίδα: Annihilator mainman says break from wrtiting breathed new life into band’s music. Καλός λόγος για τον μετριασμό και την αποστασιοποίηση από τον Τζεφ Γουώτερς; Κάτι έχουμε εδώ.

Συνέχεια