Category Archives: Διαγωνισμοί

Κειπ Οφ Καλέσσιν και Αλεξάντερ Ρύμπακ | The Divine Land

Οι Ντάρκθρoουν κάποτε είχαν προσθέσει στο εσώφυλλο μιας παλιάς τους κυκλοφορίας τη σημείωση το πιο μισητό συγκρότημα του πλανήτη. Πέρασε καιρός από τότε αλλά κανείς δεν μπορεί να πει με σιγουριά αν το πίστευαν σε κάποιο βαθμό, πόσο μάλλον αν κατάφεραν τελικά να πετύχουν στο τόσο ανταγωνιστικό περιβάλλον τους μια τέτοια διάκριση. Αναγνωρίζεται όμως πως έβαλαν τα δυνατά τους ώστε να ανταποκριθούν στην αυτοανακήρυξη. Οι Κειπ Οφ Καλλέσιν σήμερα φαίνεται πως δεν ιδρώνουν ιδιαίτερα ενώ ο κάθε χρόνος τους φέρνει και λίγο πιο κοντά στον παραπάνω τίτλο: αρκετοί ημιπαράφρονες της υποκουλτούρας εξακολουθούν μέχρι και σήμερα να λοξοκοιτούν εκκλησίες, περιμένοντας  ίσως κάποια ευκαιρία για να γιορτάσουν τη μη λύση των προβλημάτων τους. Την ίδια στιγμή οι διαβολοπρεπείς Νορβηγοί δεν έχουν βρει απλώς νόημα στην ύπαρξή τους αλλά το γιορτάζουν κιόλας, επιστρατεύοντας τον Αλεξάντερ Ρύμπακ· έναν χαζοβιόλη φαινομενικά, ο οποίος όμως έχει σοδόμησει τα αυτιά χιλιάδων με τη μπαγκέτα του, προκαλώντας απέχθεια και δυσφορία με τρόπους άγνωστους στον μέσο μπλακ μέταλ μισάνθρωπο, π.χ. με ρίνγκτόουν. Συνέχεια

Advertisements

Death Poll

2010-03fdnnnnnfnfn-01_100413

Ένας πανελίστας κλαιγόταν το πρωί στα παράθυρα για το δαγκωμένο του αυτί, και εγώ σκέφτομαι πως με τον ίδιο τρόπο ο κόσμος μου έχει φάει τα αυτιά για τους Πόεμ. Δεν έχω ασχοληθεί, και υπάρχουν μεγάλες πιθανότητες να είναι όντως τόσο καλοί, από την άλλη η συνεχής αναφορά τους παντού και πάντοτε έχει αρχίσει να κουράζει. Αυτός ο τύπος φροντίζει να τονίσει πως η φαν σελίδα του δεν είναι του συγκροτήματος και ευτυχώς που το κάνει γιατί δεν θα  μου περνούσε καν από το μυαλό εάν δεν το έγραφε. Μπίνγκο.Οι σκληροπυρηνικοί οπαδοί ενός σχήματος ομοιάζουν με εκνευριστικό πανελίστα που ειλικρινά δεν μπορεί να κρατηθεί από το να πει το ίδιο πράγμα σε δέκα διαφορετικά θέματα. Σε ενέργειες οι συγκεκριμένοι ομοιάζουν και με τους φίλους των Τουλ, αλλά ίσως να πρόκειται για ένα και το αυτό. Κάπως έτσι η προσοχή μου οδηγείται στην άλλη Ελλάδα, εκείνο το μικρό κομμάτι που δεν ζει απαραίτητα στους ρυθμούς των Πόεμ αλλά αρκετοί του εξωτερικού ζουν στους ρυθμούς αυτής. Και η Ελλάδα αυτή δαγκώνει. Συνέχεια


Fail Of Kalessin: Eurovision 2010

Χωρίς τίτλοφφφφ

Να κάτι ενδιαφέρον που θα μπορεί να διηγείται από σήμερα στις κοπέλες ο συμπατριώτης μας που κυκλοφόρησε το demo τους το 1996. Το ακροατήριο του είναι δυνητικά ατελείωτο: όλοι όσοι έκαναν χρυσούς τους Λόρντι πριν από τέσσερα χρόνια! To συγκρότημα του πάλαι ποτέ συναυλιακού κιθαρίστα των Σατύρικον έχει αποσυντεθεί και επανέλθει δυο-τρεις φορές στην πορεία του. Ο Obsidian C. αποδείχθηκε εξαιρετικός δημοσιοσχεσίτης, πετυχαίνοντας την συμμετοχή επιφανών μουσικών στην δεύτερη επιστροφή του, οι οποίοι πριν αποχωρήσουν φρόντισαν να αναβαθμίσουν το υλικό. Δεν χρειάστηκε παρά λίγος καιρός απουσίας μου από τα κοινά, ώστε να συνειδητοποιήσω προσφάτως με έκπληξη πως οι τύποι έχουν μεταμορφωθεί στο λαϊκό black metal σχήμα των ημερών μας.  Και το ‘λαϊκό’ δεν είναι απαραιτήτως κακό, ούτε και το να επηρεάζεσαι από διάφορες πτυχές τις μαζικής κουλτούρας. Το κακό είναι όταν αυτό γίνεται αυτοσκοπός: πριν κάποια χρόνια ο Σάκης Τόλης εντυπωσιάζεται από την ταινία των Τριακοσίων και το γεγονός αυτό του δίνει ένα ακόμη κίνητρο για να καταπιαστεί με το θέμα του πολέμου. Οι Ρόττιγνκ Κράιστ παραδίδουν το (2010) Εάλω  όταν έχει περάσει πια ο ο όλος ντόρος για την ταινία, αν και επιδιώκεται συσχετισμός από την εταιρία τους. Ο Νορβηγός αντίθετα επέλεξε να κινηθεί αλλέως: παρατηρώντας εν έτει 2006 τις πρώτες σκηνές της ταινίας και την αυξανόμενη προώθηση της, ντύνει βιαστικά τον δίσκο του (2006) Armada με ένα σπαρτιατικό εξώφυλλο και το πράγμα συνεχίζει να κυλάει έκτοτε (εν συνεχεία, προσθέτει και τις σκιές των δόρεων που είχε ξεχάσει στο πρόμο). Ο άνθρωπος εμπορεύεται άριστα, αλλά για την καλλιτεχνική του ακεραιότητα ήμουν ανέκαθεν επιφυλακτικός. Όταν αδελφέ στα τραγούδια σου υμνείς το pure destructive hate, και στην προσωπική σου σελίδα έχεις αυτό που γράφει η παραπάνω εικόνα, τότε κάτι από τα δύο δεν κάνεις καλά.

Η αγάπη του για την Ελλάδα είναι πολυδιάστατη. Επίσης, θαύμασε το χιπ χοπ ψευδώνυμο. Όπως κάθε γκάνγκστα που σέβεται τον εαυτό του, έτσι και αυτός έχει εξασφαλίσει κατηγορίες για βιασμό.

Μπορεί λοιπόν ο Σάκης Τόλης να σάστισε όταν έμαθε την είδηση για το συγκρότημα με το οποίο θα περιοδεύσει, η δήλωση συμμετοχής στη Γιουροβίζιον όμως είναι ουσιαστικά η φυσική συνέχεια της μέχρι τώρα πορείας τους. Από εκεί και πέρα έχεις αρκετά κίνητρα για να στήσεις μουσικά  κάτι τουλάχιστον ανταγωνιστικό. Ανταγωνιστικό προς τον Μάνο Πυροβολάκη πάντα, έτσι, Το κομμάτι που παρουσίασαν στο διαγωνισμό είναι κομμένο και ραμμένο για άλλο ακροατήριο. Δεν είναι αυτός όμως ο λόγος της αποτυχίας τους, καθώς η υπόλοιπη μουσική τους είναι το ίδιο αδιάφορη: με την κίνηση τους αυτή πήγαν για τα πολλά, χάνοντας τελικά και τα λίγα. Τα λίγα είναι ένα χαζό ακροατήριο που νιώθει προδομένο, εξ ου και ο μέσος όρος 0/100 που έχει το τραγούδι μέχρι στιγμής σε σχετική ιστοσελίδα. Εδώ η μουσική που έκανε πριν δεκαπέντε χρόνια τον δαιμόνιο Έλληνα να διακρίνει το μελλοντικό αστέρι της Γιουροβίζιον.

Μόνο τα πιο true subgenres πηγαίνουν Γιουροβίζιον

Υστερόγραφο: μόλις πριν πέντε λεπτά ενημερώθηκα πως συμμετέχουν και οι Πέην οφ Σαλβέησοντ στον διαγωνισμό. Λαμβάνοντας υπ’ όψιν το εκνευριστικό εγχώριο ακροατήριο τους, μπορώ να πω με σιγουριά πως ΖΩ ΓΙΑ ΤΕΤΟΙΕΣ ΣΤΙΓΜΕΣ. Ο θεσμός φυσικά και δεν αλλάζει· αυτό που αλλάζει είναι τα σχήματα τα ίδια. Και η αλλαγή δεν είναι τόσο μουσική όσο στρατηγική: απλώς επιλέγουν να μην κρύβονται πια πίσω από το δάκτυλο τους.

As we walk through the aaashes, I whisper your nameee…