Αξέπτ | Athens

Μια γιορτή αστικής μουσικής, αλλά όχι από το είδος εκείνο που θα απασχολούσε ποτέ τους αστούς. Το κοινό ετερόκλητο, σε βαθμό που έλεγες πως αυτοί οι οικογενειάρχες, οι ομοφυλόφιλοι, τα ξεχασμένα πιτσιρίκια από τη δεκαετία του ενενήντα και αυτά που αντιγράφουν εκείνα της δεκαετίας του ογδόντα δεν θα είχαν καμία ευκαιρία να ξανασυναντηθούν. Υπήρξε κάποιος προβληματισμός για την τιμή, ίσως επηρεάστηκαν μερικοί από τις μπάρες που σήκωναν για να φθάσουν στην πρωτεύουσα, γεγονός όμως αποτελεί πως όσοι παρευρέθησαν πλήρωσαν 1,6 ευρώ το τραγούδι· φαντάσου ένα μηχάνημα του μετρό όπου θα επέλεγες με είκοσι λεπτά παραπάνω από την τιμή του εισιτηρίου να παρουσιαστούν μπροστά σου οι Αξέπτ και να παίξουν κάποια γνωστή τους επιτυχία. Σε πόση ώρα θα είχε μπλοκάρει ένα τέτοιο μηχάνημα από τα κέρματα; Δεν θέλω να το εξευτελίσω όμως: ο κόσμος πλήρωσε για να κάνει τους Αξέπτ να περάσουν καλά, και αυτό είχε ως αποτέλεσμα να τους επιστραφεί εις διπλούν.

Τα τραγούδια των Αξέπτ είναι κομμένα και ραμμένα για μυαλά αγύριστα, όχι για οσφυοκάμπτες που αμερικανίζουν με το παραμικρό. Απευθύνονται σε ανθρώπους που φέρνουν το κάθε τι στα δικά τους μέτρα, προσπαθώντας να ορίσουν και όχι να οριστούν. Το κοινό γνώριζε τον ρόλο που θα μπορούσε να παίξει για να αρχίσει το πάρτυ· οι τύποι αυτοί δεν θέλουν πολύ για να θυμηθούν πως μετρούν αντίστροφα τον χρόνο τους στο σανίδι. Δεν πέρασε λοιπόν πολύ ώρα πριν ο Μαρκ αρχίσει να βαράει το αόρατο αμόνι του, ο Χέρμαν να αρχίσει να περιφέρεται σαν χαρούμενο πτηνό και ο Πήτερ να μας συναγωνίζεται στην τρέλα, ενώ ο Γουλφ έκρινε πως ό,τι ένιωθε ήταν πρέπον να το εκφράσει με την κιθάρα του. Ποιος επαγγελματισμός, γιατί να προσβάλλει κάποιος το σχήμα δίνοντας τέτοιους χαρακτηρισμούς; Κανένας επαγγελματισμός δεν εμπόδισε τον έναν από το να παρατήσει την εισαγωγή του Βalls To The Wall για να προσφέρει την πετσέτα του σε κάποια από το κοινό που την είχε ανάγκη, κανένας επαγγελματισμός δεν απέτρεψε τον άλλον από το να μοιράζεται με τους συναδέλφους του τη χαρά του κατά τη διάρκεια των κομματιών. Η σύνθεση αυτή σκοπεύει να δημιουργήσει ξανά, και το μελλοντικό αποτέλεσμα έναντι του προηγουμένου θα έχει το προτέρημα του δεσμού που όλες αυτές οι βραδιές γεννήσαν.  Η συναυλία περιελάμβανε τα πάντα σε σωστές αναλογίες και, ενώ δεν θα μπορούσε να αλλάξει την αρνητική άποψη μιας μειοψηφίας για το (2010) Blood Of The Nations, δημιούργησε σε όλους μια έντονη περιέργεια για το πως θα ηχούσαν τα τότε κομμάτια ηχογραφημένα με τη φωνή του Μαρκ. Και ο λόγος που τα μυαλά αρκετών δεν παύουν να κινούνται προς τα εκεί είναι το δέος.


3 responses to “Αξέπτ | Athens

  • Θάνους

    Κάποιοι με το πέρας της συναυλίας μάλωναν για μια μπαγκέτα, σπρώχνοντας και παίρνοντας σβάρνα μια κοπέλα. Αν οι γύρω δεν αποδοκίμαζαν θα το είχαν λήξει πολύ αργότερα· αχ αυτές οι αμφισβητούμενες φάσεις. Τέτοιο τύποι σου δίνουν την εντύπωση πως θα πωλούσαν και τη μάνα τους αν κάτι τέτοιο ήταν προς όφελός τους. Ας χαίρονται τις μπαγκέτες τους σήμερα λοιπόν, και ας τις έχουν πάντα σε ζεστή κι ευχάριστη γι’ αυτούς θέση.

  • Kyriakos

    χωρις τον udo? ειναι δυνατον? ειναι σα να πας να δεις συναυλια «των ozzy» χωρις τον οzzy

  • Θάνους

    Είσαι από αυτούς που φώναζαν «Όζυ» στη συναυλία των Σάμπαθ στη Μαλακάσα;

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s