Ρόττινγκ Κράιστ: Που έπρεπε να παρέμβει η Εκκλησία της Ελλάδος

rotting-chicken6

Η δεκαετία που ολοκληρώνεται ήταν εξ ίσου σημαντική για το συγκρότημα με την προηγούμενη. Ενώ ξεκίνησε με το σχήμα να έχει βαλτώσει σε μια (με το στανιό) επιστροφή στις ρίζες και με επανηχογραφήσεις παλαιοτέρων κομματιών να διακρίνονται στον ορίζοντα, πάρθηκαν αποφάσεις που κυριολεκτικά έσωσαν το συγκρότημα.  Μια επιλογή κομματιών από αυτούς τους κάπως αδύναμους δίσκους (Χρόνος χξς’, Γένεσις, Sanctus Diavolos) θα ήταν ανούσια, ούτως ή άλλως για να διαβάζεις αυτά μάλλον έχεις ήδη άποψη και πιθανότατα διαφωνείς.  Γι’ αυτό και στην συνέχεια, δίχως χολή και με καλή διάθεση, ακολουθούν κάποιες άλλες αγαπημένες στιγμές των Ρόττινγκ Κράιστ από την δεκαετία που τελειώνει! Εύχομαι κάθε επιτυχία στο συγκρότημα με την κυκλοφορία του νέου τους δίσκου Εάλω. Όταν περάσει ο καιρός και η σκόνη καταλαγιάσει, ίσως και να έχουμε περάσει σε μια νέα φάση στην ιστορία της ελληνικής μέταλ σκηνής. Μέχρι τότε λοιπόν, Keep The Dark Cult Alive.

α) The chicken from hell

Έχω στο μυαλό μου μια πολύ συγκεκριμένη εικόνα του Seth να ψάχνει σε κοτέτσια στα Μεσόγεια για το μοντέλο του

Για να σε προλάβω, δεν έχω ιδέα από μαύρη μαγεία και σχετικά τελετουργικά. Αλλά ότι και να ισχυρισθείς, η εικόνα αυτή θα εξακολουθεί να είναι τόσο ξεκαρδιστική όσο και την πρώτη φορά που έβγαλα το Sanctus Diavolos (2004) από την θήκη. Κακά τα ψέμματα, ο Seth μέχρι να τελειοποίησει το ύφος του είχε παρουσιάσει μερικά τραγικά τα οποία και δεν πρόκειται να δείτε ποτέ στην ιστοσελίδα του, καταδικάζοντας έτσι το κοτόπουλο στην αφάνεια. Θα ήθελα να ήξερα τι σκέφθηκε ο Σάκης την πρώτη φορά που το είδε. Την περίοδο εκείνη δεν υφίσταντο Septic Flesh, με τους αδελφούς Αντωνίου να έχουν γίνει προέκταση των Rotting Christ. Ενώ λοιπόν ο Χρίστος Αντωνίου έχωνε χορωδιακές σφήνες στα κομμάτια, o Σπύρος δούλευε την πεντάλφα στην οποία θα έχωνε την κότα. Χαίρομαι που ο καθένας σήμερα βρίσκεται στο συγκρότημά του. Εάν τώρα βρίσκεις όμορφη την πτερωτή βυζαρού με το μεταλλαγμένο δάκτυλο και το τρυπημένο μπράτσο, το μόνο που μένει είναι να σε συστήσω και στην ανωτέρα αισθητική των Iron Monkey. Θα την λατρέψεις.

β) Saki’s voice is φλίκερινγκ

Θες να με κακοχαρακτηρίσεις γιατί πάω να κτυπήσω ευαίσθητο σημείο αλλά δώσε μου μια ευκαιρία να εξηγηθώ. Το 2001 τα διπλά φωνητικά (μελωδία/καφρίλα) είχαν εδραιωθεί για τα καλά στο metal στερέωμα. Στο Γένεσις ο Σάκης κάνει ένα γενναίο βήμα προς την κατεύθυνση αυτή. Το αποτέλεσμα του (03.) Quintessence είναι άριστο και συγκεκριμένο, εντυπωσιάζοντας τον ακροατή. Δεν γνωρίζω εάν τα κομμάτια ηχογραφήθηκαν με την σειρά που παρουσιάζονται στον δίσκο, αλλά στο αμέσως επόμενο ο επηρμένος ήρωας μας αφήνει την μούσα να τον συνεπάρει. Και τον συνεπήρε για τα καλά. Το (04.) Nightmare γίνεται διάσημο για λάθος λόγο. Γίνεται επίσης η αιτία που παράτησα τότε την ακρόαση του κομματιού αλλά και του δίσκου στην μέση, χάνοντας για αρκετά χρόνια μερικές από τις καλύτερες συνθέσεις του συγκροτήματος. Είχα γλιτώσει όμως και από την συνέχεια του εφιάλτη, με τον Σάκη να ξανοίγεται όσο δεν έχει ξανοιχτεί ο Mustaine σε ολόκληρη καριέρα. Γαμώτο γαμώτο γαμώτο. Γκετ μι άουτ οφ χίαρ.

γ) Sakis possessed by the boob demons

Είναι η διασημότερη συνέντευξη του Σάκη στο Διαδίκτυο, δεν μπορούσα να μην την συμπεριλάβω, καταλαβαίνεις;! Τι στο καλό συνέβη εκεί; Αυτό πρέπει κάποιος να το δώσει στην ομάδα του Όλα 10 για να προσθέσει cartoon και πράσινα lasers να πετάγονται από τα μάτια του Σάκη. Η μουσική που παίζει στο βάθος κάνει το όλο σκηνικό ακόμη καλύτερο. Ο δαίμων παρενέβη στον ειρμό της σκέψης, still is still και τα κάναμε μαντάρα. Χρυσάφι. Βρείτε τι πήγε να ξεστομίσει ο θεός στα 7:17 και κερδίστε.

Επειδή ο Σάκης είναι ο μόνος που κάθεται και δέχεται την κριτική του κάθε τυχάρπαστου όλα αυτά τα χρόνια, ήρθε η ώρα κάποιος να γυρίζει έναν προβολέα στον έτερο Τόλη και στα κρυφά του ταλέντα.

δ) Metabolism of wolf

Αυτό ακριβώς. Τίποτε άλλο.

Πριν λίγο καιρό ο Φένριζ φιλοξένησε στο ιστολόγιο του μια δεσποινίδα η οποία επειδή ξέρει από μέταλ θεώρησε έξυπνο να κυκλοφορήσει ένα βιβλίο μαγειρικής με συνταγές από μουσικούς. Ο κόσμος το λάτρεψε. Προσωπικά σε καμία περίπτωση δεν θα αγόραζα βιβλίο του Τζέημι Όλιβερ με θέμα την μουσική (εάν με πιάνεις), ούτε θα χρησιμοποιούσα ποτέ μου προφυλακτικά Manowar (εάν με ξαναπιάνεις), έτσι αρκέστηκα στο να δω απλώς τις συμμετοχές και…virgin of thousand sins!!!

Country Lamb Exohiko by Themis of Rotting Christ

Δεν ήξερα πως ασχολείται με τη μαγειρική ο καψερός. Η αλήθεια είναι πως θα αργήσει πολύ να μαγειρέψει metal μουσικός για το Νηστικό Αρκούδι, γιατί λοιπόν να μην τιμήσει και αυτός την χώρα του κάπως διαφορετικά; Και ψήθηκε και ο Daoloth! Τέτοιες ενέργειες είναι καλοδεχούμενες αρκεί να μην περιλαμβάνονται σε βιβλία που αναπαράγουν metal στερεότυπα και ουσιαστικά ειρωνεύονται (για παράδειγμα, πίτες με πεντάλφες…γιατί ως γνωστόν τυρόπιτα χωρίς πεντάλφα δεν κατεβαίνει με τίποτα). Περιμένω κάπου αλλού την επόμενη μαγειρική απόπειρα του Θέμη, έχω ακούσει μάλιστα πως ο Seth έχει μια καλή άκρη για πουλερικά.

Κάτι ψήνεται

ε) Not another perfect day for Lemmy

Rotting Christ seems fun. Too much for Lemmy though.

Σε αρκετούς έχει συμβεί. Έχεις μπροστά σου κάποιο είδωλο της παιδικής σου ηλικίας και ενώ πιστεύεις πως θα μπορούσες να πεις περισσότερα, τουλάχιστον θεωρείς πως το γεγονός αξίζει μια φωτογραφία, σωστά; Και ελπίζεις να πάνε όλα καλά. Αμ δε. Αν και το παραπάνω ντοκουμέντο μπορεί να μην είναι αντιπροσωπευτικό της βραδιάς, ο Lemmy φαίνεται πως είδε τον Χριστό φαντάρο και σε αποσύνθεση μαζί.


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s