Ένας πανελίστας κλαιγόταν το πρωί στα παράθυρα για το δαγκωμένο του αυτί, και εγώ σκέφτομαι πως με τον ίδιο τρόπο ο κόσμος μου έχει φάει τα αυτιά για τους Poem. Δεν έχω ασχοληθεί, και υπάρχουν μεγάλες πιθανότητες να είναι όντως τόσο καλοί, από την άλλη η συνεχής αναφορά τους παντού και πάντοτε έχει αρχίσει να κουράζει. Αυτός ο τύπος φροντίζει να τονίσει πως η fan σελίδα του δεν είναι του συγκροτήματος, και ευτυχώς που το κάνει γιατί πολύ πιθανόν να μην μου περνούσε καν από το μυαλό εάν δεν το έγραφε. Bingo.
Οι σκληροπυρηνικοί οπαδοί ενός σχήματος ομοιάζουν με εκνευριστικό πανελίστα που ειλικρινά δεν μπορεί να κρατηθεί από το να πει το ίδιο πράγμα σε δέκα διαφορετικά θέματα. Σε ενέργειες οι συγκεκριμένοι ομοιάζουν και με τους φίλους των Τool, αλλά ίσως να πρόκειται για ένα και το αυτό. Κάπως έτσι η προσοχή μου οδηγείται στην άλλη Ελλάδα, εκείνο το μικρό κομμάτι που δεν ζει απαραίτητα στους ρυθμούς των Poem αλλά αρκετοί του εξωτερικού ζουν στους ρυθμούς αυτής. Και η Ελλάδα αυτή δαγκώνει.
Καθαρά από ένα σκεπτικό σκηνής, διεθνούς παρουσίας και γενικότερου αντίκτυπου στα παγκόσμια, το εγχώριο death metal της τελευταίας δεκαετίας αποτέλεσε κάτι αντίστοιχο με το ελληνικό black metal της δεκαετίας του ’90. Όντας αρχικά το παραπαίδι της εδώ σκηνής, τα τελευταία χρόνια ανδρώθηκε αποκτώντας άποψη και σχετική συνείδηση του τι εκπροσωπεί και που βαδίζει. Τα σχήματα δοκίμασαν την τύχη τους στο εξωτερικό και επιβραβεύτηκαν αναλόγως. Οι παλαιότεροι ίσως αναρωτηθούν κατά πόσο οφείλεται η προβολή αυτή στις νέες τεχνολογίες· εάν δηλαδή μέσω αυτών κάποιοι εξασφάλισαν μια πορεία δίχως κόπο. Άποψη μου είναι πως τα σχήματα αυτά υπολείπονταν του cult, της ίντριγκας και του όποιου μυστηρίου χαρακτήριζε την τότε black metal σκηνή, ενώ παράλληλα είχαν κόντρα τους έναν ολόκληρο πλανήτη. Το Διαδίκτυο πρόσθεσε και δυσκολίες στους νεότερους μουσικούς, άρα η σημερινή τους αναγνώριση φανερώνει μερικές αλήθειες. Κάποιοι θα θεωρήσουν ανούσια κίνηση την ψηφοφορία αυτή. Εγώ από μεριάς μου, χαίρομαι που αντικρίζω πρώτη φορά τις δυνάμεις αυτές συγκεντρωμένες. Φυσικά για να είναι λειτουργική δεν θα μπορούσαν να εκπροσωπηθούν και τα πεντακόσια περίπου death metal σχήματα της χώρας, για τον λόγο αυτό μπήκαν και τα κάτωθι φίλτρα:
α) Τουλάχιστον μια ολοκληρωμένη κυκλοφορία β) Η κυκλοφορία του πρώτου δίσκου την περίοδο 2000-2009 γ) Τουλάχιστον μια σελίδα στο Διαδίκτυο – MySpace κ.τ.λ (εάν δεν θέλεις να ακουστεί η μουσική σου, σε βοηθώ να το πετύχεις) δ) Χαρακτηρισμός από το ίδιο το σχήμα της μουσικής ως death metal ε) Εξαιρούνται τα ατμοσφαιρικά/doom/gothic ή μελωδικά σουηδοσχήματα (μια χαρά η μουσική τους, αλλά η πλειοψηφία συνδέεται με το death metal όχι με τον ήχο αλλά με τα φωνητικά – εάν έμπαιναν αυτά, θα αδικούνταν τα deathcore κ.ο.κ) στ) Έδρα του σχήματος η Ελλάδα.
Εάν θέλεις να επισημάνεις κάποιο σχήμα που έχει ξεχασθεί, να μου την πεις επειδή άφησα απ’ έξω τους Sadistic Intent της χώρας ή να γκρινιάξεις για τους Poem, μπορείς να το κάνεις μέσω σχολίου. Καλό θα ήταν να ψηφίσουν όσοι έχουν ακούσει τουλάχιστον δύο από τα συγκροτήματα στα δεξιά. Αν δεν ανήκεις σε αυτούς δες το σαν ευκαιρία να ρίξεις την αυτιά σου. Έστω και ένας άνθρωπος να μάθει μέσω αυτού ένα ακόμη ελληνικό συγκρότημα εκτός των Poem, το δημοψήφισμα θα έχει πετύχει τον σκοπό του.
Και εάν τελικά τα αποτελέσματα προβληματίσουν κάποιους και τους κάνουν να δώσουν ένα τέλος στο άθλιο συγκρότημα τους, sure why not?! Ψήφος δαγκωτή τώρα!
